Jarenlang stond mijn leven on-hold
nu kan het weer stromen
Jarenlang stond mijn leven on-hold nu kan het weer stromen
Door trauma stond ik stil; ik overleefde meer dan dat ik leefde.
Tot ik langzaam de weg terug vond van overleven naar weer leven.
Door trauma stond ik stil; ik overleefde meer dan dat ik leefde. Tot ik langzaam de weg terug vond
van overleven naar weer leven.
Jarenlang stond mijn leven on-hold, nu kan het weer stromen
Door trauma stond ik stil; ik overleefde meer dan dat ik leefde. Tot ik langzaam de weg terug vond van overleven naar weer leven.
Mijn lichaam wilde een verhaal vertellen,
maar ik begreep haar niet.
En dat werd een dagelijkse strijd met mezelf.
Mijn lichaam wilde een verhaal vertellen, maar ik begreep haar niet. En dat werd een dagelijkse strijd met mezelf.
Mezelf kwijt rakend voelde ik me onvrij door mijn leven bewegen. Ik zat gevangen in een lijf dat niet deed wat ik wilde. Het werkte me tegen, althans zo voelde dat. Lichamelijke klachten, mezelf niet goed voelen en in aanpassen was ik een ster. Met vervaagde grenzen bewoog ik als een kameleon door de dagen heen.
Dagelijks werd ik achtervolgd door iets wat ik niet bewust meer voelde en waarvan ik de taal die het sprak niet begreep. Voortdurende alertheid, hoge spanning en onrust waren dagelijkse koek. Het contact met mijn lichaam was fragiel, alsof ik niet helemaal in mijn eigen lijf woonde. Tijdens het stappen danste mijn lichaam, maar de beweging voelde niet van mij. Een aanraking voelde alsof er een laagje watten tussen zat, het kwam niet helemaal aan. Thuis zat ik regelmatig vastgenageld aan de bank terwijl er van binnen enorme chaos was. Maar in beweging kwam ik niet.
Overgeleverd aan wat er met me gebeurde, zoog het me leeg. Ik probeerde mijn leven te leiden, maar mijn lichaam deed iets anders. Ik wist mezelf geen raad, kreeg er geen vat op en begrijpen deed ik het in eerste instantie ook niet.
Langzaam werd duidelijk waar het vandaan kwam. Toch was dat wat ik mee had gemaakt lange tijd de olifant in de kamer; voelbaar aanwezig, maar niemand gaf er woorden aan. Ik had geleerd om weg te blijven van wat er in mij leefde. Ook in de hulp die ik kreeg, werd ik er steeds weer van weggeleid. Ik leerde dat ik daar niet naartoe hoefde.
Maar hoe kun je helen als dat wat je hebt meegemaakt
niet mag bestaan en toch schreeuwt om aandacht?
Maar hoe kun je helen als dat wat je hebt meegemaakt niet mag bestaan en toch schreeuwt om aandacht?
Mijn herstel begon toen we niet langer van de pijn weggingen
en mijn lichaam haar verhaal mocht vertellen
Mijn herstel begon toen we niet langer van de pijn weggingen en mijn lichaam haar verhaal mocht vertellen
Er kwam beweging toen een craniosacraal therapeut durfde te blijven bij mijn trauma en de pijn die het nog deed. Een therapeut die het niet uit de weg ging, maar mij meenam naar wat ik voelde. Mij hielp om er op een veilige manier bij te zijn; zonder overspoeld te raken, zonder te verdwijnen, zonder mijn lichaam te verlaten.
Wat al die tijd riep om gehoord en gezien te worden en jarenlang gevangen had gezeten in de schaduw van mijn bestaan, maar wat mijn lichaam nooit vergeten was, kon er nu zijn. Zichtbaar in het licht van de dag. Na jaren alleen te zijn geweest met mijn trauma, was ik dat nu niet meer.
"Altijd alleen geweest, nu samen gedragen"
Ik werd eindelijk echt gezien en gehoord. Ik kreeg de aandacht, bescherming en hulp die ik altijd al nodig had gehad en kon doen wat mijn lichaam al die tijd niet had kunnen doen. Ik kon uit de overleving komen, mijn stem laten horen en werd ontvangen in het veilige contact met de therapeut.
Er kwam rust waar lange tijd chaos, onrust en spanning hadden geleefd. De scherpe randen werden zachter, de lading nam af. De pijn werd minder overheersend. Mijn angst voor mijn gevoel verminderde en mijn stevigheid en kracht groeiden. Ik voelde me veiliger en ontdekte dat ik kon blijven bij wat er in mij leefde; zonder erin te verdwijnen, zonder mezelf kwijt te raken.
Ik vond mezelf terug.
Daar waar ik eerder niet bij kon, vond ik grond onder mijn voeten en draagvlak. Mijn lichaam werd niet langer alleen de plek waar mijn verleden leefde. Het werd ook een plek waar ik kon zijn en waar leven mogelijk werd.
"De bodem waar ik eerder van weg moest
werd een plek om op te staan"
"De bodem waar ik eerder van weg moest werd een plek om op te staan"
"Mijn herstel begon toen we niet langer van de pijn weggingen en mijn lichaam haar verhaal mocht vertellen"
Er kwam beweging toen een craniosacraal therapeut durfde te blijven bij mijn trauma en de pijn die het nog deed. Een therapeut die het niet uit de weg ging, maar mij meenam naar wat ik voelde. Mij hielp om er op een veilige manier bij te zijn; zonder overspoeld te raken, zonder te verdwijnen, zonder mijn lichaam te verlaten.
Wat al die tijd riep om gehoord en gezien te worden en jarenlang gevangen had gezeten in de schaduw van mijn bestaan, maar wat mijn lichaam nooit vergeten was, kon er nu zijn. Zichtbaar in het licht van de dag. Na jaren alleen te zijn geweest met mijn trauma, was ik dat nu niet meer.
Altijd alleen geweest, nu samen gedragen
Ik werd eindelijk echt gezien en gehoord. Ik kreeg de aandacht, bescherming en hulp die ik altijd al nodig had gehad en kon doen wat mijn lichaam al die tijd niet had kunnen doen. Ik kon uit de overleving komen, mijn stem laten horen en werd ontvangen in het veilige contact met de therapeut.
Er kwam rust waar lange tijd chaos, onrust en spanning hadden geleefd. De scherpe randen werden zachter, de lading nam af. De pijn werd minder overheersend. Mijn angst voor mijn gevoel verminderde en mijn stevigheid en kracht groeiden. Ik voelde me veiliger en ontdekte dat ik kon blijven bij wat er in mij leefde; zonder erin te verdwijnen, zonder mezelf kwijt te raken.
Ik vond mezelf terug.
Daar waar ik eerder niet bij kon, vond ik grond onder mijn voeten en draagvlak. Mijn lichaam werd niet langer alleen de plek waar mijn verleden leefde. Het werd ook een plek waar ik kon zijn en waar leven mogelijk werd.
De bodem waar ik eerder van weg moest
werd een plek om op te staan
Rachel ziet je op de plek waar je dacht voor altijd vergeten te zijn. Ze ziet je en brengt je terug naar het hier en nu, waar het nu wel veilig is.
– Zineb –
"Juist door er op een veilige manier bij te kunnen blijven,
verloor de pijn steeds meer zijn greep op mij"
"Juist door er op een veilige manier bij te kunnen blijven, verloor de pijn steeds meer zijn greep op mij"
Wie ontmoet je in mij?
In mij ontmoet je iemand die echt aanwezig is en blijft, ook wanneer het moeilijk wordt. Ik kijk en schrik niet weg van wat je met je meebrengt, maar zorg er ook voor dat je niet kopje onder gaat. Ik stem voortdurend af op wat er mogelijk is. Ik beweeg met je mee, vertraag wanneer dat nodig is en geef een zetje wanneer daar ruimte voor is.
Ik ben dus niet alleen volgend, zacht en afgestemd. Ik raak juist ook iets aan waarvan ik merk dat daar beweging in zit en wat belangrijk is. Ik nodig je uit, moedig je aan en daag je uit om iets nieuws te ervaren; altijd binnen jouw grenzen, zodat je kunt bewegen zonder jezelf daarin kwijt te raken.
Je lichaam is voor mij de ingang naar wat er speelt en wat je nodig hebt. Ik luister naar wat je vertelt, maar ook naar wat er tussen de regels door gebeurt. Ik kijk naar wat er bij jou gebeurt en neem subtiele veranderingen waar.
Soms zeg je bijvoorbeeld ja, terwijl je lichaam nee zegt. Of verandert er iets in het contact met jezelf of tussen ons. Dat merk ik op en geef er woorden aan, zodat we samen verder kunnen onderzoeken wat daar gebeurt.
Soms lijkt het alsof ik je gedachten kan lezen
Maar dat kan ik natuurlijk niet. Wel kan ik goed afstemmen, inleven en meevoelen; ik ben scherpzinnig, ik pik subtiele signalen op en merk op wat je zelf nog niet bewust ervaart. Ik geef er woorden aan waardoor we snel aanraken wat belangrijk is, wat een automatisme is geworden en wat onder de oppervlakte meespeelt. Binnen jouw grenzen houd ik je nabij, bij dat waar je misschien het liefst van weg wilt gaan.
Angst, spanning, onrust, jezelf terugtrekken, verdoven, aanpassen of jezelf kwijtraken… Dat vertelt mij iets. Dat wat er gebeurt zie ik niet als iets wat zo snel mogelijk weg moet. Ik ben nieuwsgierig naar wat je lichaam daarmee probeert te doen. We hoeven het niet meteen te veranderen maar ik maak je er bewust van. Ik nodig je uit en ondersteun je er eerst bij aanwezig te zijn, te voelen en ernaar te luisteren. Zodat we vervolgens nieuwe bewegingen kunnen maken, die echt uit jou komen. Samen creëren we de bedding waarin iets nieuws van binnenuit kan ontstaan. Iets wat je vanuit jezelf kunt ervaren en niet wat je van buitenaf moet aanleren.
Er kunnen nieuwe ervaringen ontstaan
Soms lijkt het alsof ik je gedachten kan lezen
Maar dat kan ik natuurlijk niet. Wel kan ik goed afstemmen, inleven en meevoelen; ik ben scherpzinnig, ik pik subtiele signalen op en merk op wat je zelf nog niet bewust ervaart. Ik geef er woorden aan waardoor we snel aanraken wat belangrijk is, wat een automatisme is geworden en wat onder de oppervlakte meespeelt. Binnen jouw grenzen houd ik je nabij, bij dat waar je misschien het liefst van weg wilt gaan.
Angst, spanning, onrust, jezelf terugtrekken, verdoven, aanpassen of jezelf kwijtraken… Dat vertelt mij iets. Dat wat er gebeurt zie ik niet als iets wat zo snel mogelijk weg moet. Ik ben nieuwsgierig naar wat je lichaam daarmee probeert te doen. We hoeven het niet meteen te veranderen maar ik maak je er bewust van. Ik nodig je uit en ondersteun je er eerst bij aanwezig te zijn, te voelen en ernaar te luisteren. Zodat we vervolgens nieuwe bewegingen kunnen maken, die echt uit jou komen. Samen creëren we de bedding waarin iets nieuws van binnenuit kan ontstaan. Iets wat je vanuit jezelf kunt ervaren en niet wat je van buitenaf moet aanleren.
Er kunnen nieuwe ervaringen ontstaan;
nieuwe paadjes naast de oude paden.
Nieuwe paadjes naast de oude paden
Want uiteindelijk gaat het niet alleen over begrijpen en voelen wat er met je gebeurt. Het gaat er juist ook om dat je kunt ervaren dat het anders kan. Dat je lichaam nieuwe ervaringen opdoet, dat er ruimte komt voor andere bewegingen, andere keuzes en een ander antwoord van jou op wat er gebeurt. Zodat pijn minder overheersend wordt en je steeds meer regie en keuzevrijheid ervaart maar ook terugkrijgt.
Rachel haar afstemming is heel zuiver en kloppend. Ze sluit aan bij waar ik ben en overschat me niet maar onderschat me ook niet. Wat heel fijn is want zo kan ik stappen zetten binnen mijn grenzen en mogelijkheden.
– Lisanne –
Voel je een ja of maakt
het je nieuwsgierig?
Neem contact met me op, dan kijken we samen wat ik voor je kan betekenen.
Voel je een ja of maakt
het je nieuwsgierig?
Neem contact met me op, dan kijken we samen wat ik voor je kan betekenen.

